Złote myśli - DESIDERATA

DESIDERATA

Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu - pamiętaj jaki pokój może być w ciszy. 

Tak dalece jak to możliwe nie wyrzekając się siebie, 

bądź w dobrych stosunkach z innymi ludźmi. 

Prawdę swą głoś spokojnie i jasno, słuchaj też tego co mówią inni, 

 nawet głupcy i ignoranci, oni też mają swoją opowieść. 

Jeśli porównujesz się z innymi możesz stać się próżny lub zgorzkniały, 

albowiem zawsze będą lepsi i gorsi od ciebie.

     Ciesz się zarówno swymi osiągnięciami jak i planami. 

Wykonuj z sercem swą pracę, jakakolwiek by była skromna. 

Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu. 

Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach - świat bowiem pełen jest oszustwa. 

Lecz niech ci to nie przesłania prawdziwej cnoty, wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów 

i wszędzie życie pełne jest heroizmu.

     Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć: nie bądź cyniczny wobec miłości, 

albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa. 

Przyjmuj pogodnie to co lata niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości. 

Rozwijaj siłę ducha by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla ciebie. 

Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.

     Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy i drzewa, 

masz prawo być tutaj i czy jest to dla ciebie jasne czy nie, 

 nie wątp, że wszechświat jest taki jaki być powinien.

     Tak więc bądź w pokoju z Bogiem, cokolwiek myślisz 

i czymkolwiek się zajmujesz i jakiekolwiek są twe pragnienia:

 w zgiełku ulicznym, zamęcie życia, zachowaj pokój ze swą duszą. 

Z całym swym zakłamaniem, znojem i rozwianymi marzeniami 

ciągle jeszcze ten świat jest piękny. Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy. 

                                                                                                                        Autor: Max Ehrmann

O Utworze - za Wikipedia.org
"Utwór powstał w 1927. W 1933 autor złożył go w formie życzeń na Boże Narodzenie dla przyjaciół. W 1948 wdowa po Ehrmannie opublikowała go w tomiku The poems of Max Ehrmann, skąd dwa lata później, w 1950, trafił do cotygodniowej gazetki parafialnej, publikowanej przez pastora anglikańskiego Starego Kościoła pod wezwaniem Św. Pawła w Baltimore (Old St. Paul Church). Dopiero tą drogą Dezyderata dostała się do kultury masowej. Pogłoska na temat anonimowego autora i błędna data powstania utworu – 1692 – pochodzą stąd, że pierwsza strona owej gazetki, na której znajdował się tekst "dezyderaty", miała stopkę z informacją: "Stary kościół św. Pawła" i datą 1692 (w rzeczywistości to data powstania parafii i budowy pierwszego już nieistniejącego kościoła). Wskutek częstego kopiowania jedynie tej strony, informacja zaczęła być błędnie odczytywana."